Marketing
... strah...
... sputavam svoja oekivanja gluhim dozivima svoje nutrine koja me ve due vrijeme prodire raljama samoe...
... blokiram poglede koji mi toliko znae u ivotu koji prolazi zavidnom brzinom, ostavljajui samo prainu snova koje se bojim sanjati...
... bojim se tame jer ona u sebi sakriva prikaze koje me progone, ne pitajui za razloge...
... ne usudim se pogledati dalje od sebe, da nebi sluajno vidjela tvoje namjere koje u sebi ne sadravaju niti malo mene koja ne postojim...
... traim opravdanja za svoje nepromiljene postupke kojima pokuavam raniti svakoga tko mi se priblii...
... ostajem ukipljena na rubu ponora u koji sam odavno odluila skoiti, nebi li se oslobodila svih strahova koji se gomilaju u mom mesu inficiranom tim virusom tuge koja ne posustaje u namjerama da me izmui i uniti...
... otpuhujem sve mirise koji podsjeaju na tvoju kou., meku i njenu poput svile promate godinama...
... briem i zadnje kapi sa svojih obraza iziritiranih slanoom gorine koja ve dulje vrijeme nagriza moju duu odavno prodanu...
... nestajem sa lica zemlje i odlazim u nepoznato za koje niti ne znam da li uope postoji...
... ne okreem se niti se nadam da e me dozivati, nebi li se vratila...
... ne usporavam unato nadi da e rei da ti nedostajem i da eli da odustanem od namjere da... nestanem...
Post je objavljen 02.10.2007. u 16:45 sati.